เล่าเรื่องผ้าไทยผ่านละคร พรหมลิขิต ผ้าลายอย่าง ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในชนชั้นสูง ตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

ทุกคนอาจจะได้เห็น #ผ้าลายอย่าง ที่พระเพทราชา บรรดาเชื้อพระวงศ์ หรือขุนนางในราชสำนักในละครใช้สวมใส่ เนื่องจากในสมัยอยุธยาจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นผ้าลายอย่างจะได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และผ้านี้จะใช้สำหรับกษัตริย์ เชื้อพระวงศ์และข้าราชสำนัก สามัญชนไม่สามารถหาซื้อมาสวมใส่ได้ ยกเว้นจะได้รับพระราชทานเท่านั้น ผ้าลายอย่างถือเป็นผ้าที่มีเรื่องราวและที่มาน่าสนใจเพราะในอดีตอยุธยาถือเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนสินค้าของหลายประเทศ หนึ่งในประเทศที่มีชื่อเสียงในการผลิตผ้าคุณภาพดีและมีวิธีการผลิตผ้าที่ล้ำหน้าในยุคนั้น คือ อินเดีย จึงเป็นที่ต้องการของชนชั้นสูงในสมัยนั้น ซึ่งลวดลายผ้าจะเป็นแบบที่นิยมในอินเดีย แต่ไม่ค่อยเป็นที่ถูกใจของคนอยุธยามากนัก ทางราชสำนักจึงส่งลายผ้าที่ต้องการไปที่อินเดียให้ผลิตตามแบบอย่างที่ส่งไป จนเป็นที่มาของคำพูดที่ว่า #จ้างให้อินเดียเขียนผ้าตามแบบอย่าง ที่ต่อมากลายเป็นชื่อของ “ผ้าลายอย่าง” และมีการพบแม่พิมพ์ของผ้าลายอย่าง หรือเป็นลายไทยที่เรียกกันว่า “Siam Pattern” ที่เมืองกุจาราช ประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นแหล่งผลิตผ้าที่มีชื่อเสียงในอดีต ผ้าลายอย่างในละครออกแบบโดยอาจารย์ธนิต พุ่มไสว ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปกรรมสมัยอยุธยา เนื่องจากผ้าลายอย่างและผ้าลายที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีน้อยเต็มที จึงต้องผูกลายขึ้นใหม่โดยอิงจากศิลปกรรมดังกล่าวให้มีความสอดคล้องกับยุคสมัยและแนวทางของละครมากที่สุด ดังนั้นผ้าลายอย่างในละครเรื่องพรหมลิขิตจึงถือเป็นงานลิขสิทธิ์ของ #ภูษาผ้าลายอย่าง เท่านั้น‼️
(๑.) “พระเพทราชา” นุ่งลายหิมพานต์ สีเหลืองหรดาน
(๒.) “พระเจ้าเสือ” นุ่งลายกุดั่นทรงเครื่องใหญ่
(๓.) “กรมหลวงโยธาทิพย์” หรือ “เจ้าฟ้าศรีสุวรรณ” พระราชขนิษฐาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช นุ่งลายแก้วชิงดวง
(๔.) “กรมหลวงโยธาเทพ” หรือ “เจ้าฟ้าสุดาวดี” พระราชธิดาของสมเด็จพพระนารายณ์มหาราช นุ่งลายเครือพุดตาน
(๕.) “เจ้าพระยาโกษาธิบดี” (โกษาปาน) นุ่งลายริ้วก้านต่อก

cr : Thai Culture & Thai Travel, อาจารย์ธนิต พุ่มไสว (ภูษาผ้าลายอย่าง)