มหาเถรสมาคมไฟเขียวแก้กฎ “ลงนิคหกรรม-สึกพระ” ชี้ชัดกรณีทำผิดร้ายแรง มีหลักฐานชัด ดำเนินการได้ทันที

กรุงเทพฯ – วันที่ 21 กรกฎาคม 2568 มหาเถรสมาคมมีมติเห็นชอบร่างกฎมหาเถรสมาคมฉบับใหม่ 2 ฉบับ ที่สำคัญต่อการบริหารกิจการสงฆ์ ได้แก่

1. ร่างกฎว่าด้วยการลงนิคหกรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568

2. ร่างกฎว่าด้วยการให้พระภิกษุสละสมณเพศ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568

โดยทั้งสองร่างนี้ จัดทำขึ้นตามพระบัญชาของ สมเด็จพระสังฆราช เพื่อปรับปรุงให้ทันต่อสถานการณ์ และจัดการปัญหาพระภิกษุที่ประพฤติผิดวินัยอย่างร้ายแรงอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

แก้ปัญหากระบวนการล่าช้า-ไร้ช่องทางชัดเจน

ที่ผ่านมา กฎเดิมที่ใช้มานานกว่า 30 ปี ไม่มีขั้นตอนชัดเจนในกรณีที่มีพยานหลักฐานแน่ชัดว่าพระภิกษุประพฤติผิด เช่น กรณีเสพเมถุน ละเมิดวินัย หรือทำผิดซ้ำซาก (อาจิณ) ทำให้การดำเนินการล่าช้าและไม่ทันต่อเหตุการณ์ ซึ่งส่งผลต่อภาพลักษณ์ของคณะสงฆ์และศรัทธาของประชาชน

เพิ่มหมวดใหม่ให้ลงโทษได้เร็ว กรณี “หลักฐานชัดเจน”

สาระสำคัญของการปรับปรุงกฎ คือ เพิ่ม หมวด 1/1 ว่าด้วยวิธีปฏิบัติเมื่อมีหลักฐานชัดแจ้ง เช่น คลิปวิดีโอ หรือคำรับสารภาพ

เพิ่ม หมวด 5/1 การเร่งรัดการลงนิคหกรรม กำหนดระยะเวลาให้เจ้าคณะปกครองดำเนินการให้แล้วเสร็จโดยเร็ว

เปิดทางให้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ มีบทบาทสนับสนุนการสอบสวนและดำเนินการร่วมกับคณะสงฆ์

พระประพฤติผิดร้ายแรง – สั่ง “สึก” ได้ทันที

ร่างกฎฉบับใหม่ที่เกี่ยวกับการให้พระสละสมณเพศ ยังเพิ่มอำนาจให้เจ้าคณะปกครองสามารถ

ออกคำสั่งให้พระสึกได้ทันที หากมีหลักฐานชัดแจ้งว่าทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง หรือทำผิดซ้ำซากจนเสื่อมเสียต่อคณะสงฆ์

วางขั้นตอนให้ชัดในกรณี “อาบัติปาราชิก” และกรณีอื่นที่ทำให้เสื่อมเสียต่อศาสนา

หากพระไม่ยอมสึก ให้สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ แจ้งตำรวจและหน่วยงานรัฐ เข้าร่วมปฏิบัติการให้อย่างสงบเรียบร้อย

ภายหลังมหาเถรสมาคมมีมติเห็นชอบแล้ว จะนำขึ้นทูลเกล้าถวาย สมเด็จพระสังฆราช ทรงลงพระนาม ก่อนประกาศใช้ต่อไป

ผู้สนใจสามารถศึกษาเนื้อหากฎเดิมก่อนการแก้ไขได้ที่:

กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2521)

กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 21 (พ.ศ. 2538)